System DNS działa dzięki rozmieszczonym na całym świecie serwerom, które umożliwiają przechowywanie informacji o adresach poszczególnych domen. Dzięki temu domeny posiadają na stałe przypisane wartości, którymi najczęściej są adresy IP. Bez sieci serwerów całe działanie Internetu nie byłoby możliwe. DNS opisuje również odpowiedni protokół komunikacyjny, dzięki któremu klienci użytkujący domeny mogą łączyć się z serwerami DNS. W bazach domen sieci internetowej wpisy muszą być stale aktualizowane. Ponieważ budowa domen zakłada strukturę hierarchiczną wyróżnionych zostało 13 głównych serwerów, które obsługują domeny o najwyższym znaczeniu. Serwery te zwykle odwołują się do serwerów niższego rzędu, gdy zapytanie dotyczy domen niższego rzędu. System DNS nie posiada jednej centralnej bazy, lecz 13 najważniejszych serwerów rozrzuconych jest po różnych krajach i kontynentach. Przechowują one dane odnośnie wybranych domen, a każda z domen powinna mieć przypisane dwa serwery DNS, jeden główny i drugi awaryjny.
